چهارشنبه 30 آبان 1397
اطلاعیه ها

1397/07/01 11:45:48
ضوابط و شاخص های طراحی،تولید و تبلیغ لباس اجتماع بانوان

با استناد مواد 1 و 2 قانون ساماندهی مد و لباس مصوب مورخ20/10/1385 مجلس شورای اسلامی، و بند الف ماده 4 آئین نامه داخلی کارگروه ساماندهی مد و لباس با هدف تبلیغ و ترویج الگوهای مورد تأئید، ضوابط و شاخص های طراحی، تولید و تبلیغ لباس اجتماع بانوان موضوع ماده 2 آئین نامه اجرایی قانون را به شرح زیر تأئید و تصویب می نماید:

مقدمه :

 با عنایت به اهمیت نقش طراحان، تولید کنندگان و سایر دست اندرکاران حوزه مد و لباس ایرانی و اسلامی و ضرورت دست دادن چارچوب و شاخص های لازم برای خلق آثار ارزشمند و مناسب فرهنگ ایرانی و اسلامی و در جهت ترویج الگوی مناسب پوشش و ظاهر آراسته و شایسته بانوان مسلمان در جامعه و تسهیل امور و ارج نهادن به تلاش همه اعضاء این ضوابط تهیه و تدوین شده است.

ماده 1 ) تعاریف:

لباس خصوصی: گروهی از البسه و محصولات مرتبط که در چارچوب محیط اختصاصی (منزل و یا مشابه) و غیر اجتماع مورد استفاده قرار می گیرد.

لباس شهرت: عبارتست از لباسی که پوشیدن آن بدلایل مختلف مانند مندرس بودن، کیفیت دوخت و یا علل دیگر مورد توجه و انگشت نما باشد. موارد سه گانه مورد اشاره در بند ج ماده 2 از مصادیق لباس شهرت است.

لباس اجتماع: گروهی از البسه و محصولات مرتبط بوده که در خارج از محل خصوصی و در سطح جامعه و محیط عمومی ( مانتو، شلوار و ملحقات آن) استفاده می شود.

تفکیک جنسیتی: با توجه به تعاریف دینی تنوع در لباس به صورت جداگانه و تفکیک شده به لباس متداول مردانه و لباس متداول زنانه اطلاق می شود.

تبرج: در لغت به معنی برج و نمایان است که در باب تفعل معنی خود نمایی و طلب دیده شدن است.

شیما: به معنی شناسه یکپارچه مد و لباس ایرانی و اسلامی است که در قالب مصوبات کمیسیون تخصصی به طراحی و تولید لباس منطبق با شاخص ها اختصاص یافته و کد مستقلی برای هر لباس صادر میشود.

 

ماده 2) قواعد کلی:

  • :هرگونه لباسی که در قالب و شکل پوشش اجتماع طراحی و تولید و استفاده میشود، مستلزم رعایت معیارهای پوشش اجتماع می باشد و اعمال تغییرات مربوط به      لباس خصوصی بر روی لباس اجتماع مجاز نیست ( مانند بکارگیری ترکیب رنگی یا پارچه نامناسب محیط اجتماع، بکارگیری نامناسب تور، تزئینات مفصل و نظایر آن).
  • :توجه و بکارگیری هنر طراحی، خلاقیت، ایده های نوین هنرمندان طراح و تولید کننده داخلی با اتکا و ابتناء به ظرفیت های داخلی و پرهیز از تقلید و تکرار طرح های نامتعارف و غیر ایرانی.

      ج  :ضرورت دارد لباس اجتماع فاقد ویژگی «لباس شهرت» با تعاریف فقهی از آن باشد.

  1. طراحی لباسهای به شدت گرانقیمت و به شدت فاخر.
  2. طراحی لباسهای با نمادهای کثیفی، پارگی و اندراس.
  3. طراحی لباس منجر به انگشت نما شدن.

 

ماده 3) فرم کلی لباس

  • رعایت اصول علمی در طراحی متناسب و کاربرد آن در اجتماع.
  • استفاده از دانش فنی در طراحی الگو، برش، دوخت و تکمیل لباس.
  • پوشیدگی کامل اجزای لباس ( قد مناسب لباس تا زیر زانو، آستین با طول استاندارد تا مچ، جلو بسته بودن لباس با بکارگیری وسیله ی مناسب مثل دکمه، قزن، زیپ و ... و بدون استفاده از تور غیر ساتر و بدن نما و ...). و استفاده از الگو هایی که به اندازاه کافی به لباس حجم داده و منجر به آزاد بودن اندام بدن می شود ( عدم استفاده از الگوهای بدن نما و تنگ).
  • کامل بودن لباس و عدم نیاز به ملحقات جانبی برای تأمین حجاب ( آستین بلند، یک تکه بودن طرح و عدم نیاز به آستر و رعایت کامل حد حجاب شرعی بانوان) ضرورت داشته و از شبیه سازی لباس اجتماع به فرم کلی البسه خصوصی ( مانند دامن دار کردن و تنگ کردن بالاتنه، شبیه نمودن به طرح سارافونی و نظایر آن) پرهیز شود. همچنین از به کار گیری طرح ها و برش ها و فرم هایی که با جدا سازی و شاخص کردن نواحی خاص بدن بانوان منجر به جلب توجه می گردد، خودداری شود.
  • به کارگیری طرح و شکل با بهره گیری از روشهای دوخت و نمادهای لباس اقوام ایران، با پرهیز از تبرج و جلب توجه امکان پذیر است.
  • طراح و تولید کننده نمی تواند از طرح و فرم و شکل شبیه لباس ملی، بومی و محلی سایر کشورها خصوصاً کشورهای اروپایی و امریکا استفاده نماید.
  • از طراحی لباس اجتماع بانوان در وضعیت لباس فاقد تفکیک جنسیتی (unisex) یا طراحی لباس اجتماع بانوان با شباهت واضح به لباس ویژه آقایان پرهیز شود.
  • استفاده از طراحی و دوخت مشابه البسه مشاغل خاص مانند نیروهای مسلح ج.ا.ا وروحانیت( در البسه نامربوط به آنها) مجاز نیست. ( طراحی البسه مربوط به نیروهای مسلح ج.ا.ا تابع ضوابط و مقررات ابلاغی از سوی ستاد کل نیروهای مسلح می باشد).
  • طراحی لباس نباید با پارچه، الگو، فرم و برشهای شناخته شده مربوط به نیروهای مسلح داخلی و خارجی و گروه های شبه نظامی، جریانات و گروههای سیاسی، فرهنگی، اجتماعی غیر قانونی داخلی و معارض خارجی صورت گرفته و یا تداعی گر وابستگی به آئین، مذهب یا گروه و فرقه ای غیر از مذهب و مقررات رسمی کشور باشد.
  • در طراحی و تولید لباس، مسائل روانی، اجتماعی، اخلاقی و دینی مورد توجه قرار گیرد.
  • در طراحی لباس نباید از المان های دینی غیر مسلمانان استفاده شود.
  • به تناسب لباس باعرف منطقه و شهر توجه شده و از طراحی لباسهای غیر متعارف اجتناب شود.

ماده 4) پارچه و مواد اولیه:

  • از به کار بستن پوست حیوانات حرام گوشت یا مواد اولیه ممنوعه از نظر شرع مقدس، و استفاده از ملحقات ویژه لباس غیر مسلمانان ( کراوات، پاپیون و نظایر آن) پرهیز شود.
  • از به کار بستن اجزاء پارچه های نازک و بدن نما برای تولیدات لباس اجتماع پرهیز شود و طرح ها، نقوش، گلدوزی ها، علائم و نمادها، جنس، رنگ، شکل و طرح پارچه استفاده شده در لباس، نباید منجر به جلب توجه ( تبرج) یا انگشت نما شدن گردد.
  • از بکارگیری طرح ها، برشها، گلدوزی ها و علائم با جدا سازی و شاخص کردن اعضاء خاص بدن بانوان، خودداری گردد.
  • بکارگیری پارچه ایرانی در طراحی لباس اولویت دارد.
  • بکارگیری نمادهای فرهنگی و اجتماعی مجاز ایرانی در لباس بانوان، با رعایت سایر ملاحظات و به صورتی که منجر به جلب توجه نگردد مجاز می باشد.
  • بکارگیری نمادهای فرهنگی و اجتماعی مجاز ایرانی، بدون رضایت صاحبان نمادها و یا اشخاص حقوقی مالک آنها یا در شکلی که موجبات عدم رضایت قانونی آنها را فراهم نماید، مجاز نمی باشد. اخذ تأییدیه صاحبان نمادها و مالکان حقوقی هنگام بکارگیری این طرح ها در لباس، در قالب اثر نهایی ضروری است.
  • نمی توان در تولید لباس، به هر نحو و شکل، کلی یا جزئی علائم و نشان های خارجی ( اعم از محصولات تجاری یا غیر آن) بدون رعایت ضوابط مربوطه را به کار بست.
  • توجه به تناسب جنس، پارچه، نقش و رنگ لباس با طرح و مدل و کاربری آن ضروری است.
  • در انتخاب جنس پارچه اصول بهداشت اسلامی و رعایت بهداشت فردی مورد توجه باشد.
  • به کیفیت پارچه و دوخت لباس اجتماع توجه ویژه شود.
  • أخذ نشان شیما و الصاق آن در داخل لباس به شرح اعلامی.

 

ماده 5) ملاحظات «تزئین و طراحی» روی لباس و پارچه «ملحقات پوشش» :

در طراحی لباس و نیز بکارگیری تمامی ملحقات مانند کمربند، روسری، دستکش، کفش، شلوار، کیف و نظایر آن، رعایت معیارهای ذیل لازم است:

  • استفاده از اسماء الله، آیات قرآن کریم، نمادهای مربوط به پیامبر اکرم(ص)،

اهل بیت(ع)، علائم اصلی و عناوین مورد احترام دیگر ادیان و مذاهب رسمی کشور و سایر موارد اینگونه در لباس، صحیح نبوده و باید اجتناب شود.

(در زیور آلات، استفاده از اسماء الله، آیات قرآن کریم و نمادهای مربوط به پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت(ع) به نحوی که منجر به وهن مقدسات نباشد، فاقد اشکال است.)

  • بکار گیری نوشته و متن به زبان فارسی یا هر زبان دیگر و اعداد به نحوی که مؤید سبک مکاتب و فرق انحرافی در شکل روزنامه و یا اشکال دیگر باشد، مجاز نیست.
  • از کاربرد تصاویر، علائم و نمادهای ضد اخلاق یا ضد دین یا مغایر ارزش های بومی، تصاویر و علائم و نمادهای نشانه ی معارض فرهنگ ایرانی اسلامی( مانند تصاویر حیوانات و نظایر آن)، یا مروج فرهنگ غربی به هر شکل ممکن خودداری شود.
  • هر گونه استفاده از مفاهیم و علائم و نمادهای مربوط به سایر ادیان، عرفان ها و فرق نو ظهور و انحرافی یا تصاویر، علائم و نمادهایی که تداعی کننده ی وابستگی به گروه های غیر مجاز، گروه های با هویت مبهم و نامشخص فرهنگی،اجتماعی و سیاسی،انحرافی یا فرق ضاله و یا تداعی گر خشونت یا سایر خصوصیات اخلاقی مطرود و مکروه، باشد یا استفاده از مواد اولیه و اجزاء دارای بار منفی مذهبی، فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ( مانند مفاهیم دامن زننده به تعارضات قومیتی و مذهبی و ...) یا هدایت کننده به جرم و اقدامات حرام، ممنوعه و یا ضد عرفی، مجاز نیست.
  • استفاده از عکس و تصویر چهره انسان خصوصاً افراد هویت معلوم در لباس اجتماع بانوان از مصادیق بارز تبرج بوده و مجاز نیست.
  • استفاده از تصاویر در لباس اجتماع بانوان، صرفاً در ابعاد متعارف، طرحها و اشکالی که منجر به جلب توجه و تبرج نگردد، مجاز است.
  • استفاده از مفاهیم، نمادها و علائم مربوط به فرهنگ سنتی و بومی ایرانی-اسلامی مشروط به عدم تبرج و جلب توجه مجاز است.
  • رعایت تناسب در تزئینات و ملحقات لباس شامل دکمه، کمربند، زیپ روسری، شال و ... برای بکارگیری در اجتماع ضروری است.

 

ماده 6) نظام تبلیغ لباس اجتماع بانوان و سایر موارد :

  • أخذ نشان شیما ( شناسنامه یکپارچه مد و لباس اسلامی و ایرانی ) و نصب آن در داخل لباس اجتماع و عدم بکارگیری مارک و یا حک برند خارجی در لباس های تولید ایرانی ضروری است.
  •  تولید و توزیع بروشورهای تبلیغاتی یا انجام هر نوع تبلیغات در فضای مجازی یا محیطی یا چاپی به هر شکل و در هر مکانی مستلزم أخذ مجوز از نهاد متولی تبلیغات است.
  • تبلیغ و معرفی کلیه طرح ها ( اعم از لباس اجتماع و غیر از آن) در قالب مانکن جامد انجام شده و از به کارگیری مدل زنده به هر نحوی در تبلیغ لباس، خودداری شود.
  • خودداری از به کار بستن نام و عنوان بیگانه، یا استفاده از نام و عنوان دارای معانی با بار منفی مذهبی، فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ( مانند مفاهیم دامن زننده به تعارضات قومیتی و مذهبی و...) ضروری است.
  • أخذ مجوز فعالیت ( طراح، مزون، خانه مد، مؤسسه مد و لباس، تولید کننده و سایر فعالیت های مرتبط) از مبادی ذیربط ( کارگروه و اتحادیه ) ضروری است.
  • رعایت بخشنامه های نظارتی کارگروه ساماندهی مد و لباس الزامی است.

 

ماده 7) اجرا :

کلیه طراحان، تولیدکنندگان و دست اندرکاران لباس اجتماع ملزم به رعایت و اجرای شاخص های مندرج در این آئین نامه می باشند.

 

ماده 8) نظارت :

  • تشکل ها و اتحادیه ها و مراکز صادر کننده مجوز، ضمن اطلاع رسانی مناسب و گسترده به مجریان و دست اندرکاران مربوطه، مسئولیت نظارت بر حسن اجرای ضوابط را بر عهده دارند.
  • تشکل های مورد اشاره در چارچوب نظارت های مستمر و در اجرای ضوابط اقدام و در صورت مشاهده تخلف با متخلفین برابر قوانین جاری برخورد و گزارش آن را به صورت ماهانه به کارگروه اعلام نمایند.
  •  کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور نیز مسئولیت نظارت عالیه بر عملکرد بخش ها و ارائه گزارش های لازم به مراجع ذیربط را برعهده دارد.

 


نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت، افترا، مطالب خلاف واقع، غیر پارسی و غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

کد امنیتی
تعداد نظرات ثبت شده: 0